سکولارها به دنبال هویت مستقل؟

wrote the following:

بدون شک یکی از شاخصه های اصلی جنبش سبز، حضور و فعالیت ایرانیان سرتاسر جهان با اندیشه های سیاسی، عقیدتی و اجتماعی مختلف در قالب شعار واحد و آرمان مشترک یعنی رسیدن به آزادی و دموکراسی در عرصه سیاسی و اجتماعی ایران بوده است. در این بین شاید بتوان دو جریان عمده سیاسی، اجتماعی را دارای بیشترین تاثیر در حرکت این جنبش بزرگ اانسانی برشمرد.

با بررسی نظرات فعالین جنبش و همراهی کنندگان اصلی آن یعنی مردم که اینک چیزی جز رسانه های محدود اینترنتی همچون سایت ها و شبکه های اجتماعی در اختیار ندارند و با بررسی نظرات این کاربران در پایگاه هایی مانند بالاترین، سبز لینک و غیره می توان این دو جریان عمده را به سادگی تشخیص داد.

یک جریان عمده از خیل همراهی کنندگان جنبش سبز، شامل اصلاح طلبان بوده که با توجه به شناخته شده بودن این جریان فکری و خط و مشی آنان نیازی به پرداختن به جزییات امر مشاهده نمی شود اما در بخشی دیگر از جنبش، شاهد شکل گیری جریانی پر طرفدار اما ناتوان نیز بوده ایم. ناتوان از این جهت که این جریان فکری با تمام تلاشی که تا امروز برای راهبرد اهداف جنبش سبز از خود نشان داده، فاقد مرام نامه، رهبری منسجم و در نهایت هویت مستقل است. بی تردید این جریان فکری و اجتماعی چیزی نیست جز جریان طرفداران سکولاریسم.

تجربه گذشت بیش از یک سال از Ø´Ú©Ù„ گیری جنبش سبز نشان داده Ú©Ù‡ هرگاه این دو جریان فکری در کنار هم Ùˆ برای رسیدن به اهداف مشترک تلاش نموده اند نتایج مثبت Ùˆ پرباری برای جنبش سبز به ارمغان آورده اند. نگاه سطحی به اهداف Ùˆ آرمانهای این دو جریان نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ هر دو دارای اشتراکات اساسی با توسل به روشهای مسالمت جویانه Ùˆ مدنی برای رسیدن به نقطه شروع آزادی هستند اما آنچه Ú©Ù‡ این دو جریان فکری را از هم متمایز  Ù…ÛŒ کند تفاوتشان در استراتژی مدیریتی برای حفظ موقعیت مطلوب Ùˆ شیوه حکومت مداری پس از آن است. شاید در ابتدا این تفاوت از دید مردم Ùˆ رهبران جنبش قابل اغماض به نظر Ù…ÛŒ رسید اما گذشت زمان نشان داد Ú©Ù‡ تفاوت هایی به ظاهر Ú©ÙˆÚ†Ú© Ù…ÛŒ تواند آسیب های بزرگ بر بدنه جنبش وارد نماید Ú©Ù‡ بازخورد بیرونی آن را در حال حاظر Ù…ÛŒ توان به Ø´Ú©Ù„ افسردگی ØŒ خمودگی Ùˆ انفعال جنبش سبز مشاهده نمود.

آنچه مشخص است اینست که اگر هر یک از دو جریان نامبرده احساس کنند که به هر نحو از سوی دیگری مورد بی مهری قرارگرفته به تدریج صحنه را خالی کرده و نتیجه آن شکست جنبش در راه رسیدن به اهداف اولیه خود است. در این بین شاید تقصیر اساسی با طرفداران سکولاریسم باشد که تا این زمان اقدام به شفاف سازی مواضع خود، مدیریت و هماهنگی همفکران و ارایه منشوری جامع و مستقل برای پیشبرد اهداف خود در راستای اهداف جنبش و تعیین نماینده و یا شورای نمایندگان برای انتشار دیدگاه های خود و یا حتی پیگیری حقوق خود نکرده اند. قابل پیش بینی است که با توجه به این نیاز محسوس، در روزهای آتی شاهد شکل گیری گفتمان و فعالیت های عملی برای رسیدن به این هویت مستقل از سوی طرفداران سکولاریسم در سطح جامعه و شبکه های اجتماعی باشیم.

در صورت به وقوع پیوستن این امر می توان گفت، همکاری و همراهی این دو جریان بزرگ مردمی در کنار سایر گروها و یا جریان های فکری تنها را رسیدن به اهداف اولیه جنبش سبز خواهد بود چراکه پس از آن می توان در فضایی آزادتر و مبتنی بر دموکراسی این اتحاد استراتژیک را رها کرده و هر جریان فکری و یا سیاسی برای پیشبرد اهداف خود به صورت جداگانه تلاش نماید.